zondag 3 januari 2010

Book for my Copic Ciao's

Er zijn van die momenten dat volwassenen heel zielig kunnen doen en helaas... zo'n moment heb ik. Eigenlijk kun je het al geen moment meer noemen, want ik zit er al heel de dag mee.

Gisteren waren we uitgenodigd bij buren van ons, waar we echt heel goed contact mee hebben. Het was een soort van nieuwjaarsreceptie. Daar zag ik ook voor het eerst onze nieuwbakken overburen van de waterkant en ooooohh... die man was erg... zooooo lelijk (ja, ik weet het dat hoor ik eigenlijk niet te zeggen). Zonder te overdrijven, maar hij deed me denken aan Ron Perlman (maar dan met spleetogen) zoals ik 'm voor het eerst ooit heb gezien in "The Name of the Rose".
Maar da's nog niet alles...
Al de hele dag heb ik dat ene zinnetje in m'n hoofd van een liedje "Wat ben jij lelijk van dichtbij". Ik doe het echt niet expres, maar ik kom maar niet van dat deuntje af. Echt hoor, I need to get a life!!

Ondanks dit prachtige chanson heb ik toch nog wat gescrapt, al was het lang niet zoveel als ik van plan was. Het is geworden een boekje waarin ik heel overzichtelijk kan bijhouden welke Copics ik allemaal al heb.
De kleuren op de foto zijn wat flets, waardoor de kleuren paars, lila en wit niet goed tot hun recht komen. Op zich wel jammer, maar het is niet anders.
Over de layout van het boekje ben ik in ieder geval wel enthousiast.

Dit is overigens niet de definiteve versie van het boekje. Ik moet nog wat kleinere O-wires kopen, want die ik heb gebruikt zijn toch ietwat aan de grote kant. Daarnaast moet ik ook nog (steeds) DCP papier aanschaffen. Het door mij gebruikte papier is niet meer dan gewoon printpapier en daarop loopt de Copic inkt natuurlijk uit.

Het voordeel van het straks maken van een definitieve versie van het Copics boekje is dat in ieder geval weer met m'n Bind it All in de weer kan. Krijg ik daar misschien ook weer ietsiepietsies meer routine in.

Het idee van dit boekje komt van Janneke.

Voor mij is het tijd om af te sluiten. Ik denk dat ik mij maar eens op Professor Layton ga storten. Misschien dat het hem lukt om dat rare liedje uit m'n hoofd te bannen.

Fijne avond allemaal.
F-autograph

9 opmerkingen:

  1. hartstikke handig boekje Jolanda, leuke kaft zo

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi boekje zeg, vooral ook de paarse kleur vind ik mooi!
    Ik heb zoiets (maar dan als kaart) gemaakt van mijn derwent potloden (ik ben niet zo van de copics).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hahahaha ik moest erg lachen om je verhaal.... erg is dat hè? Ik ken dat, en dan maar oppassen dat je geen blunder maakt... Ik had een keer bij een begrafenis zoiets, het was een hele oude vrolijke vrouw die overleden was en ze heette Eve, en de hele tijd in de kerk had ik een liedje in mijn hoofd "Eve lève toi" "Eve sta op" erg toch? Maar ik weet zeker dat zij er om gelachen zou hebben...
    mooi scrapboekje!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ow wat erg die nieuwe buurman. En dan dat liedje hahah, lekker irri.

    Het boekje is prachtig geworden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik moet wel lachen hoor om je verhaal, kan me dat ook wel voorstellen, zie het al helemaal voor me.
    Je boekje is erg makkelijk, en ook een leuk boekje geworden!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een prachtig boekje heb je gemaakt zeg!! Leuk idee :)
    Groetjes,
    Martha

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een prachtig boekje heb je gemaakt Jolanda.

    Liefs Riet.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een gaaf boekje is het geworden Jolanda ;0)

    Succes met oefenen ...

    Janneke X

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...